Skip to content

Spowiedź Istoty: Część XII

los chciał inaczej
gdyż świat boi się naszych prawd
i mimo że rozdzielili nas
jesteśmy
żyjemy

wśród dzikich traw
tak sami
wśród pojedynczych oddechów
i kłamstw
które bolą

przytul mnie dziś
po za marzeniem
i snem
by dostrzec życia sens
w tym mroku

wytrwaj proszę
jeszcze jeden dzień
Julio
oddychaj dziś dla mnie
i nie odchodź
w błogi sen

brak mi twej ciszy
i słów szeptanych
gdy zamykasz oczy
i pozwalasz żyć chwilą
do której wracam
by móc dalej przez łzy
i nie być w tym świecie ozdobą

brak mi słów i zapachu twych ust
w namiętności
serce przestało bić
i krwawi przez łzy

wszystko straciło sens
nawet oddech – w samotności
dusze nucąc naszą starą pieśń
jakby chciały życiu oddać świeżą krew

daj poczuć mi jeszcze raz
twą kruchą dusze
jej kształt
wśród jasnych barw

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

As you found this post useful...

Follow us on social media!

Published inSpowiedź IstotyWiersze

Be First to Comment

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *